กราฟแห่งความสุข

มนุษย์เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกมาก เราไม่เคยมีความสุข “มากพอ” เลยสักครั้ง จะถามตัวเองหรือใคร ๆ ดูก็ได้ ไม่มีใครในโลกนี้มีความสุข 100% เราใช้ชีวิตเพื่อแสวงหาสิ่งที่เรียกว่าความสุข

 

 

ยกตัวอย่างเช่น ในชั่วขณะหนึ่งเราอาจจะกำหนดไว้ว่าความสุขที่เราตามหาคือ “X” แต่เมื่อเราหาเจ้า “X” มาได้แล้ว กลับพบว่ามันไม่ใช่ความสุข ความสุขของเราน่าจะเป็น “Y” มากกว่า จากนั้นเราก็ทุ่มเทชีวิตและเวลาหา “Y” มาอีก น่าตลกสิ้นดีเมื่อเรามี “Y” แล้วกลับพบว่าเจ้าความสุขมันดันเปลี่ยนไปเป็น Z, W, R, Q ฯลฯ  สรุปว่าความสุขของคนเรานั้นไม่มีตัวตนที่แท้จริงหรืออย่างไร? คนจนก็อยากรวย คนรวยก็อยากรวยที่สุด คนรวยที่สุดก็ใฝ่หาอย่างอื่น ไม่สิ้นสุด หรืออาจพูดได้ว่า คนที่เรามองว่าเขาน่าจะมีความสุข ก็อาจไม่ได้มีความสุขมากไปกว่าเราสักเท่าไหร่

 

มีงานวิจัยหนึ่งที่น่าสนใจมากเกี่ยวกับความสุขของมนุษย์…

 

จากสถิติพบว่าบุคคลที่เรียกได้ว่าประสบความสำเร็จในชีวิตนั้นมักอยู่ในวัยกลางคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จในด้านการงาน การเงิน ชื่อเสียง เกียรติยศต่าง ๆ มักจะมีสูงสุดอยู่ในช่วงอายุตั้งแต่ 40 ปี ขึ้นไป แต่จากการวิจัยกลับพบว่า คนในวัยที่ประสบความสำเร็จสูงสุดนี้ “มีความทุกข์ และปัญหาชีวิตมากที่สุด” หมายความว่าพวกเขามีความสุขน้อยที่สุดในช่วงชีวิตนี้นั่นเอง ซึ่งเป็นเรื่องที่แปลกจริงแต่จริง

 

สาเหตุที่ทำให้คนวัยนี้ไม่มีความสุขนั้นมีอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็นปัญหาครอบครัว คู่ครอง ปัญหาทางการเงิน การงาน สุขภาพ ฯลฯ มีการอธิบายว่านั่นอาจเนื่องจากวัยนี้เป็นวัยที่ความเสื่อมถอยในด้านต่าง ๆ เริ่มเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก และยังปรับตัวไม่ทัน เช่น เริ่มมีการสูญเสียคนในครอบครัว เริ่มเบื่อหน่ายชีวิตคู่ เริ่มรู้สึกแก่ เริ่มรู้สึกไม่ประสบความสำเร็จตามที่ตั้งใจ โรคภัยเริ่มถามหา เป็นต้น (และบางรายก็มีลูกที่เริ่มเป็นวัยรุ่น เขาว่ากันว่าช่วงที่ลูกเป็นวัยรุ่นเนี่ย พ่อแม่มักจะมีความทุกข์สุด ๆ ไปเลย)

 

 

มีน้อยคนมากที่รู้สึกว่าชีวิตสุขสมบูรณ์ดีทุกอย่างเมื่อเข้าวัยนี้ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใดสำหรับคนที่มีปัญหา ถือเป็นเรื่องธรรมดาด้วยซ้ำ เพราะจากสถิติพบว่ากราฟความสุขของคนเราตั้งแต่เด็กจนถึงวัยชรานั้นมีทิศทางที่แน่นอนและสอดคล้องกัน นั่นคือ กราฟจะพุ่งขึ้นในช่วงต้นชีวิต และเริ่มตกลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงจุดต่ำสุดที่ช่วงอายุประมาณ 40-50 ปี หลังจากพ้นวัยกลางคน กราฟแสดงความสุขของคนเราจะเริ่มยกตัวสูงขึ้นอีกครั้ง และไปสู่จุดสูงสุดที่อายุประมาณ 70 ปี (ก็ถ้าอยู่ถึงน่ะนะ)

 

นักวิจัยที่ให้ความสนใจศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบของกราฟชีวิตมนุษย์พยายามหาสาเหตุมาอธิบายว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น บ้างก็ว่าอาจจะเกี่ยวกับเรื่องความประสบความสำเร็จด้านการเงิน ความสุขที่เพิ่มขึ้น เกี่ยวกับรายได้ที่เพิ่มขึ้นหรือไม่ ? การศึกษาความสัมพันธ์ในแง่นี้พบว่า “คนที่มีความสุข มีแนวโน้มที่จะหาเงินได้มากกว่าคนที่ไม่มีความสุข แต่เงินกลับไม่ได้มีผลต่อมาตรฐานความสุขของบุคคลแต่อย่างใด”

 

หรือเรื่องของความสุขในแต่ละช่วงชีวิตจะเป็นเพียงธรรมชาติของมนุษย์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับปัจจัยภายนอก?

 

การหาคำตอบของคำถามข้อนี้ นักวิจัยมุ่งทำการศึกษาไปที่ “ลิง” ขนาดใหญ่ เช่น ชิมแปนซีและอุรังอุตัง เพราะลิงใหญ่นั้นมีหลายอย่างใกล้เคียงกับมนุษย์ ยกเว้นความต้องการด้านวัตถุ และอำนาจที่ซับซ้อนในสังคม แล้วพวกมันจะมีปัญหาความสุขในช่วงกลางของชีวิตลดลงเช่นเดียวกับมนุษย์หรือไม่?

 

 

ด้วยเหตุนี้จึงมีการติดตามศึกษาชีวิตของชิมแปนซีและอุรังอุตังจำนวนกว่า 500 ตัว ในสวนสัตว์ของหลาย ๆ ประเทศทั่วโลก โดยนักวิจัยให้ผู้ดูแลลิงช่วยสังเกตและทำแบบสอบถาม ที่ประกอบไปด้วยคำถามเกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ และอาการของลิงในแต่ละวัน แต่ละช่วงอายุ

 

หลังจากได้รับแบบสอบถามกลับมา และศึกษาคำตอบเหล่านั้นอย่างละเอียด ก็ได้ผลการศึกษาที่น่าสนใจมาก นั่นคือ เมื่อนำข้อมูลมาทำเป็นกราฟแสดงความสุขแล้ว กราฟที่ได้นั้นมีลักษณะเป็นรูปตัว U คล้ายคลึงกับกราฟความสุขของมนุษย์เป็นอย่างมาก

 

การศึกษานี้ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง บ้างก็วิพากษ์วิจารณ์กันไปในแง่ลบ และไม่เห็นด้วยกับข้อสรุปที่ว่า ความสุขของมนุษย์กับลิงในแต่ละช่วงชีวิตนั้นเป็นเพียงธรรมชาติของช่วงอายุ ซึ่งอาจไม่เกี่ยวกับปัจจัยภายนอกมากนัก แต่หลายคนก็กล่าวว่าผลการศึกษานี้น่าสนใจและเป็นประโยชน์ในการเข้าใจชีวิตมากทีเดียว

 

ส่วนตัวของแอดมินนั้นเห็นด้วย และไม่เห็นด้วยกับข้อสรุปนี้ในบางส่วน แต่นักวิจัยเขาก็ทำการสรุปกันไปตามสถิติที่ได้ทำการศึกษาเท่านั้น ซึ่งความจริงจะเป็นอย่างไรนั้นแอดมินก็ไม่อาจให้คำตอบได้เหมือนกัน…

 

แอดมิน
http://en.paperblog.com/mid-life-crisis-not-just-for-humans-358595
http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-1252996/Were-happiest-74-Its-downhill-till-40-life-gets-better-say-scientists.html

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

3 Responses to “กราฟแห่งความสุข”

  1. annmaku says:

    มันอาจจะเกี่ยวพันกับการปลงหรือเปล่า ในแง่ของมนุษย์นะ อย่างเด็กๆ ไม่มีเรื่องอะไรต้องคิดมากเรื่องการแก่งแย้งชิงดีผลประโยชน์ยังไม่มี ไม่เหมือนคนโตๆ ช่วงวัยทำงาน ปัญหามาสารพัด งาน เงิน ความก้าวหน้า เป้าหมาย ความคาดหวัง ครอบครัว การสูญเสีย เพราะเป็นช่วงที่มีแรงแห่งความทะยานอยากมาก พอผลาดหรือไม่ได้ตามที่หวังก็เศร้าเสียใจดูจากคนที่มักจะฆ่าตัวตายส่วนใหญ่ก็เป็นวัยนี้ แต่พอเริ่มแกลงก็อาจจะเริ่มรู้ตัว ว่าความต้องการต่างๆ สุดท้ายจะไปจบที่ตรงไหน ปล่อยให้ความทะเยอทะยานเป็นเรื่องของหนุ่มสาว ไม้ใกล้ฝั่งไม่ว่าหวังอยากได้อะไรสุดท้ายก็ตายเอาอะไรไปไม่ได้ แล้วลูกหลานก็โตๆ กันหมดแล้ว เลี้ยงตัวได้เอาตัวรอด จึงมีความสุขที่พื้นฐานเรื่องธรรมดา เหมือนเด็กอีกครั้ง.. 555 บ่นมาซะยาว ส่วนตัวแต่คิดว่าประมาณนี้นะ

  2. Cola Choco says:

    ช่ายแล้ว แอดมินก็คิดว่างั้นเหมือนกัน ช่วงวัยกลางคนมันคงจะมีความรู้สึกก้ำกึ่งมั้ง แบบว่า รู้สึกถึงความแก่ แต่ก็ยังมีอีกหลายอย่างต้องทำ ทั้งยังมีปัญหาอะไร ๆ เยอะ แต่พอแก่จริง ๆ เริ่มทำใจได้ เหอ ๆ ส่วนกรณีของลิงในสวนสัตว์ แอดมินว่ามันจิตตกเพราะมันเบื่อมากกว่ามั้ง ไม่น่าจะเอามาเทียบกันได้ แต่อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ

  3. annmaku says:

    ดูจากรูปเห็นท่านั่งก็บอกแล้วว่าเซ็งแค่ไหน แบบนี้ไม่ต้องรอแก่ ก็เซ็งลิงได้เหมือนกันนะฮ๊าฟ

ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัวตน เม้นท์ตรงนี้ก็ได้จ้า