ความเคยชิน ตอนที่ 1

เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้มีโอกาส ไปกิน อาหารญี่ปุ่น แถวๆ BTS เอกมัยครับ ร้านนี้ ซองใส่ตะเกียบเค้าจะมีพวก คำคมอยู่ให้เราอ่านให้แล้วรู้สึกว่า บ๊ะ!!! คมขนาดนี้อาหารต้องอร่อยแน่นอน.. ผมได้ ตะเกียบที่เป็นคำคม ของ “เหมาตุ่น” ( ใครฟะ ชื่อยังกะพวกค้าสัตว์ป่า แถมยังเหมาตุ่น อีก – -” ว่างๆ จะลองหาประวัติท่านผู้นี้มาอ่าน หรือเพื่อนที่ผ่านมารู้จักได้โปรดมาชี้แนะด้วยครับว่าเค้าคือใคร )

คำคมที่ผมได้รับในการมากินอาหารญี่ปุ่นครั้งนี้นั้นมีดังนี้..

“ความรู้คือผลพวงแห่งการสั่งสมประสบการณ์ ความสามารถคือผลลัพธ์จากการพากเพียรพยายาม”

ผมอ่านคำคมนี้ประมาณสามรอบ ก่อนคิดตามไปว่า ” เออจริงแฮะ คนเราเมื่อผ่านเวลา ผ่านการทำอะไรหลายๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นการเรียนการทำงาน มันก็ก่อเกิดเป็นประสบการณ์ที่สั่งสมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนใครจะเก่งโดดเด่นกว่าคนอื่นเป็นพิเศษ คนกลุ่มนี้มีอยู่สองอย่าง ถ้าไม่มีพรสวรรค์ ก็คือต้องมีพรแสวงหมั่นฝึกฝน จนเกิดเป็นความชำนาญ พูดง่ายๆ คือ ต้องทำซ้ำๆ จนเกิดความเคยชิน สามารถใช้ออก ทำได้โดยอัตโนมัติ และผลลัพธ์ออกมาดีกว่าชาวบ้านเค้า”

พอผมคิดมาถึงบรรทัดนี้ พร้อมกับที่ผมคีบ ไก่ราดซอสมะนาวกำลังจะเข้าปาก ผมก็นึกไปถึงหนังสือเล่มนึงที่ผมซื้อมาอ่านก่อนหน้านี้ ซึ่งเค้าเขียนถึงการเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานหรือการเรียนนั้น เคล็ดลับ หรือกุญแจแห่งความสำเร็จ ก็คือ “การทำให้เคยชิน” โดยเค้ายกตัวอย่าง คือ คนงานในโรงงานประกอบชิ้นส่วนอะไรซักอย่างที่มันมีสายพานวิ่งมา

เมื่อชิ้นส่วนมาถึงตรงหน้าคนงาน คนงานเค้าจะไม่มาสงสัยเรื่องจุกจิกอย่างเช่นว่า เฮ้ย สกรูตัวนี้ ใส่ตรงไหน ชิ้นส่วนตรงนี้ติดตั้งยังไง ไขน๊อตตัวไหนดี ทุกคนจะทำการประกอบอย่างอัตโนมัติ เนื่องจากมีการกำหนดไว้แล้ว และคนงานก็ทำจนร่างกายจดจำเกิดเป็นความเคยชิน และสามารถทำได้โดยไม่ต้องคิดครับ ชิ้นส่วนไหลตามสายพานมาก็ประกอบๆ ๆ ๆ แล้วก็ประกอบอย่างที่เคยทำมา เราเลยเห็นว่าเค้าทำกันได้เร็วมาก นี่มันเป็นความสามารถชัดๆ และผู้เขียนก็สรุปไว้ว่า

“ความเคยชินนี่แหละครับ ที่เป็นเงื่อนไขข้อแรก ของการเพิ่มประสิทธิผลของทุกสิ่ง “

ใครอยากอ่านต่อลองไปหาอ่านดูนะครับ หนังสือชื่อว่า “แค่ 30 นาทีก่อนนอน เปลี่ยนคนยอดแย่ เป็นคนยอดเยี่ยม” ( ผมไม่ได้ค่าโฆษณานะครับ เห็นว่าเนื้อหามีประโยชน์เลยเอามาลง )

ที่เขียนมาทั้งหมดในบทความนี้ จะเห็นได้ว่าความเคยชิน ถ้าเรานำไปใช้ในทางที่ดี ใช้ในการทำงาน หรือการเรียน มันก็จะช่วยให้เราทำงานอย่างมีประสิทธิภาพและ เรียนได้อย่างมีประสิทธิผล ถ้าอะไรที่เราทำจนเป็นความเคยชิน เราจะทำมันได้โดยไม่รู้สึกเหนื่อยมาก เพราะเราทำมันอยู่เรื่อยๆ เพื่อน ๆ ลองเอาไปปรับใช้กันดูครับ ได้ผลยังแวะมาคอมเมนต์ บอกบ้างนะครับ

บทความหน้า ผมจะมาเขียน ถึงความเคยชินในด้าน ดราม่า ต่อนะครับ เจอกันตอนหน้า เมื่อเวลาอำนวย และ เกิดอารมณ์ที่จะเขียนครับ สวัสดีครับ

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Responses to “ความเคยชิน ตอนที่ 1”

  1. อยากอ่านตอนต่อไปเร็ว ๆ อยากรู้ว่าความเคยชินแบบดราม่าเป็นยังไง…

  2. Roy Mustang says:

    …รู้สึกว่า บรรยากาศมัน อุ่นๆ นะครับ ออกแนวๆ จะไปหน้าร้อน พรุ่งนี้คงต้องไปเล่นน้ำซะแล้ว

    ความเคยชิน…ก็เหมือนงานที่ผมทำซินะ เรียนแทบตายคิดว่าคงจะจำไม่ได้แน่ๆ เส้นเลือด
    ชีพจร กระดูก ข้อต่อ พอจบมาเอามาใช้จริงๆ มันก็เกิดความเคยชิน ^^

ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัวตน เม้นท์ตรงนี้ก็ได้จ้า