"ปิแอร์ บรอสโซ"นักวาดภาพผู้ลึกลับ

ไม่มีใครในโลกนี้ปฏิเสธได้ว่าศิลปะเป็นสิ่งที่น่าหลงใหลและมีจิตวิญญาณ ประโยคนี้ฟังดูเป็นนามธรรมจังเลย ที่แอดมินพูดขึ้นมาเนี่ยก็ใช่ว่าจะเข้าใจ ที่จริงไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็ยอมรับว่าเป็นคนหนึ่งที่หลงใหลในงานศิลป์

หลายคนคงเคยเห็นว่าภาพวาดราคาแพง ๆ หลักหลายล้านนั้นส่วนมากมักจะ “ดูไม่รู้เรื่อง” ระบุไม่ค่อยได้ว่ามันเป็นภาพอะไร เชื่อกันว่านักวิจารณ์ภาพวาดเท่านั้นที่จะดูออก และคำพูดของคนพวกนี้ก็มีน้ำหนักมาก สามารถชักจูงให้ใครก็ตามมองว่ามันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ (โอ้ววว…ภาพนี้มันมีพลัง…มีจิตวิญญาณ มัน มัน มัน…สุดยอด) 
เคยสงสัยมั้ยว่าคนพวกนี้แตกต่างจากเรา ๆ อย่างไร? คนที่ใช้สายตา มองงานศิลป์(ประหลาด ๆ) แล้วตัดสินว่าในนั้นมีอะไร ต้องมีคุณสมบัติอย่างไร หรือว่าเขาเรียนมา หรือว่าเขาสัมผัสถึงมันจริง ๆ หรือว่ามันเป็นแค่ “คำแอบอ้าง” ที่พูดไปตามเรื่องตามราวเพื่อเพิ่มมูลค่าให้แก่วัตถุธรรมดาชิ้นหนึ่ง
ไม่ใช่แค่พวกเราหรอกที่สงสัย มีคนมากมายในโลกที่สงสัยเรื่องนี้เหมือนกัน และยังมีคนกลุ่มหนึ่งถึงกับคิดวิธีการทดสอบขึ้นมาด้วย โดยมีโจทย์คำถามว่า 
“พวกนักวิจารณ์ศิลปะและนักวาดภาพนั้นสามารถสัมผัสถึงอารมณ์ของผู้วาดได้จริงหรือ พวกเขาสามารถแยกแยะออกระหว่างสิ่งขีดเขียนสะเปะสะปะ กับภาพวาดที่เกิดจากแรงบันดาลใจได้จริงหรือไม่?”
การทดสอบนี้ถูกกระทำโดยนักข่าวมือคันชาวสวีเดน พวกเขาได้ยุให้พี่เลี้ยงลิงชิมแปนซีในสวนสัตว์โบราสจัดหาอุปกรณ์วาดเขียนให้กับลิงอายุ 4 ปี ที่มีชื่อว่า “ปีเตอร์” 
เริ่มแรกนั้นเจ้าลิงปีเตอร์ ผู้ไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าอะไรคือศิลปะ มันก็ทำการเสพศิลป์โดยการกินสีอย่างเอร็ดอร่อย สีโปรดของมันคือสีฟ้า (เพราะมันชอบกินมากที่สุด) พอกินสีจนพอใจแล้วมันก็เริ่มต้นเล่นซนด้วยการตวัดพู่กันบนผืนผ้าใบ และชอบกับการทำอย่างนั้นพอสมควรทีเดียว
นักข่าวคัดเลือกภาพที่ดูเด็ด ๆ หน่อยออกมา แล้วนำไปจัดแสดงที่ห้องแสดงงานศิลป์ที่เมืองโกเทนเบิร์ก ประเทศเยอรมนี โดยให้นามศิลปินว่า “ปิแอร์ บรอสโซ (Pierre Brassau) ชาวฝรั่งเศส”
ในปี ค.ศ.1964 นักวิจารณ์งานศิลป์หลายคนต่างให้ความสนใจและยกย่องภาพวาดของศิลปินลึกลับหน้าใหม่ นามว่าปิแอร์ บรอสโซ ในฐานะภาพวาดที่ร้อนแรงและมีพลัง แน่นอนว่าเมื่อมีคนหนึ่งสนใจ คนอื่น ๆ ย่อมสนใจตามไปด้วย
นักวิจารณ์คนหนึ่งกล่าวชมเชยภาพวาดของบรอสโซว่า “…มันเป็นลายเส้นที่มีพลังและมุ่งมั่นตั้งใจมาก”
ส่วนนักวิจารณ์อีกคนหนึ่งถึงกับกล่าวว่า “ปิแอร์ เป็นศิลปินที่มีความละเอียดอ่อน ลายเส้นของเขาราวกับนักเต้นบัลเล่ต์…”
และอีกหลายคนที่เห็นพ้อง ระเบิดคำชื่นชมที่แสนจะเลิศหรูออกมาคนแล้วคนเล่า จนแทบจะเป็นการพิสูจน์แล้วว่า เหล่านักวิจารณ์งานศิลป์นั้นแท้จริงก็ไม่ได้รู้อะไรมากนัก เพียงแต่พูดไปตามจินตนาการส่วนตัว และการชักจูงจากกระแสสายตาคนรอบข้าง 
จะมีใครรู้ไหมว่า เจ้าของภาพวาดนี้ ไม่ได้ชื่อ ปิแอร์ บรอสโซ และไม่ใช่ชาวฝรั่งเศส ที่จริงเขาไม่ใช่คนซะด้วยซ้ำไป
จนกระทั่งวันหนึ่ง มีนักวิจารณ์งานศิลป์นิรนามคนหนึ่งมาชม แล้วบอกว่า “ภาพวาดนี้ไม่ได้เรื่องเลย มันขาดจิตวิญญาณอย่างรุนแรง ถึงขั้นไร้จิตสำนึกเลยก็ว่าได้ อันที่จริงแล้วคนที่วาดภาพนี้น่าจะเป็นลิงเสียมากกว่า…”
คำวิจารณ์นี้สร้างความสั่นสะเทือนให้แก่ปิแอร์ บรอสโซ อย่างแน่นอน และจากนั้นความจริงก็เปิดเผยขึ้น โดยมีผู้ออกมายอมรับว่า ภาพวาดนี้เป็นของ “ลิง” จริง ๆ นั่นแหละ 
แต่ถึงอย่างนั้น หลายฝ่ายก็ยอมรับว่า งานของปิแอร์ บรอสโซ หรือเจ้าลิงน้อยปีเตอร์ ก็ยังดูดีมีค่า สมควรที่จะถูกจัดแสดงต่อไป แน่นอนว่าปีเตอร์ก็โด่งดังขึ้นมาพอสมควรด้วย 
จากนั้นไม่นานก็มีนักสะสมงานศิลป์ขอซื้อภาพไปในราคา 90$ ซึ่งก็ถือว่าค่อนข้างแพงสำหรับภาพวาดในสมัยนั้น 
ส่วนลิงน้อยปีเตอร์ ได้ถูกย้ายไปอยู่ที่สวนสัตว์เชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ.1969 และอาศัยอยู่ที่นั่นตลอดอายุของมัน
เรื่องนี้พิสูจน์อะไรได้ ?
ก็น่าจะบอกได้ว่า ผู้สัมผัสได้ถึงพลังแห่งศิลปะ และจิตวิญญาณแห่งศิลปินนั้นมีอยู่จริง แต่ก็น่าจะมีน้อยพอ ๆ กับผู้มีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ แต่ถึงอย่างไร ศิลปะก็คือศาสตร์อิสระอย่างหนึ่ง ที่ความสวยงามนั้นยังคงขึ้นอยู่กับ “คนมอง” จนไม่อาจตัดสินได้ว่าอะไรสวยงามและอะไรห่วยแตกอยู่นั่นเอง
แอดมิน
photos referent : http://www.museumofhoaxes.com 

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัวตน เม้นท์ตรงนี้ก็ได้จ้า