เด็กน้อย(A Little Boy)

เมื่อเด็กน้อยไปโรงเรียนครั้งแรก
เขายังเป็นเด็กชายตัวน้อยเหลือเกิน
และโรงเรียนช่างใหญ่โตเหลือเกิน
แต่เมื่อเด็กน้อยพบว่า เขาสามารถเข้าห้องของเขาได้
โดยการเดินตรงเข้าไปจากประตูข้างนอก
เขามีความสุข
และโรงเรียนก็ไม่ใหญ่โตเหลือเกินอีกต่อไปแล้ว
เช้าวันหนึ่ง
เมื่อเด็กน้อยเข้าห้องเรียนได้ครู่หนึ่ง
ครูพูดว่า
“วันนี้เราจะวาดรูปกัน”
“ดี!” เด็กน้อยคิด เขาชอบวาดรูป
เขาวาดได้ทุกอย่าง
สิงโต และ เสือ
ไก่ และ วัว
รถไฟ และ เรือ
เขาหยิบกล่องสีเทียน และเริ่มต้นวาด
แต่ครูบอกว่า
“เดี๋ยวก่อน! ยังเริ่มไม่ได้!”
เธอรอจนทุกคนพร้อม
“เอาล่ะ” ครูพูด
“เราจะวาดรูปดอกไม้”
“ดี!” เด็กน้อยคิด เขาชอบวาดดอกไม้
และเขาก็เริ่มต้นวาดดอกไม้แสนสวย
ด้วยสีเทียนสีชมพู สีส้ม และสีน้ำเงิน
แต่ครูพูดขึ้นอีกว่า
“เดี๋ยวก่อน! ครูจะวาดให้เธอดูก่อน”
และเธอจึงลงมือวาดดอกไม้บนกระดานดำ
ดอกสีแดงและก้านสีเขียว
“นี่ไง” ครูกล่าว
“เอาล่ะ ทีนี้เริ่มได้”
เด็กน้อยมองดอกไม้ของครู แล้วมองดอกไม้ของตัวเอง
เขาชอบดอกไม้ของเขามากกว่าของครู
แต่เขาไม่พูดออกมา
เขาเพียงแต่พลิกกระดาษ แล้ววาดดอกไม้เหมือนกับของครู
ดอกไม้สีแดงและก้านสีเขียว
วันต่อมา
เมื่อเด็กน้อยเปิดประตูจากข้างนอกด้วยตัวเอง
ครูกล่าวว่า
“วันนี้เราจะปั้นดินเหนียวกัน”
“ดี!” เด็กน้อยคิด
เขาชอบดินเหนียว
เขาสามารถปั้นทุกอย่างได้ด้วยดินเหนียว
งู และ มนุษย์หิมะ
ช้าง และ หนู
รถยนต์ และ รถบรรทุก
เขาเริ่มดึงและคลึงดินเหนียวก้อนกลมของเขา
แต่ครูกล่าวว่า
“เดี๋ยวก่อน! ยังไม่ถึงเวลา!”
เธอรอจนทุกคนพร้อม
“เอาล่ะ” ครูพูด
“เราจะปั้นจาน”
“ดี!” เขาคิด เขาชอบปั้นจาน
แล้วเขาก็เริ่มปั้นจาน ทุกแบบ ทุกขนาด
แต่ครูกล่าวว่า
“เดี๋ยวก่อน! ครูจะปั้นให้ดูก่อน”
ครูลงมือปั้นจานให้ทุกคนดู จานก้นลึก
“นี่ไง” ครูพูด
“เอาล่ะ ทีนี้เริ่มได้”
เด็กน้อยมองจานของครู แล้วดูของตัวเอง
เขาชอบจานของเขามากกว่าของครู
แต่เขาไม่พูดออกมา
เขาเพียงแต่เอาดินเหนียวคลึงเป็นก้อนกลมอีกครั้ง
แล้วเริ่มปั้นจานเหมือนกับของครู
มันเป็นจานก้นลึก
แต่ในไม่ช้า
เด็กน้อยก็เริ่มเรียนรู้ที่จะรอ
และเฝ้าดู
และทำทุกอย่างตามครู
และในไม่ช้า
เขาไม่ได้ทำอะไรจากความคิดของเขาอีกต่อไป
ในเวลาต่อมา
เด็กน้อยและครอบครัว
ต้องย้ายไปอยู่บ้านอีกหลังหนึ่ง
ในอีกเมืองเหนึ่ง
และเด็กน้อย ต้องเข้าเรียนอีกโรงเรียนหนึ่ง
โรงเรียนนี้ใหญ่โตกว่าโรงเรียนเก่า
และไม่มีประตูจากข้างนอกเข้าในห้องเรียน
เขาต้องก้าวขึ้นบันไดสูง
และเดินลงไปที่ห้องโถงยาว
เพื่อเข้าห้องเรียน
ในวันแรก ๆ
เขาเข้าไปในห้อง
ครูบอกว่า
“วันนี้เราจะวาดรูปกัน”
“ดี!” เด็กน้อยคิด
และเขารอให้ครูบอกว่าเขาต้องทำอะไร
แต่ครูไม่พูดอะไรเลย
เธอเพียงแต่เดินไปเดินมารอบห้อง
เมื่อเดินมาถึงเด็กน้อย
เธอถามว่า “เธอไม่อยากวาดรูปหรือ”
“อยากครับ” เด็กน้อยตอบ
“แล้วเราจะวาดอะไรล่ะครับ”
“ครูไม่รู้จนกว่าเธอจะวาดขึ้นมาก่อน” ครูบอก
“แล้วผมจะวาดอะไรดีล่ะครับ” เด็กน้อยถาม
“อะไรก็ได้ที่เธอชอบ” ครูบอก
“สีอะไรดีครับ” เด็กน้อยถาม
“สีอะไรก็ได้” ครูบอก
“ถ้าทุกคนวาดภาพเดียวกัน ใช้สีเหมือนกัน
ครูจะรู้ได้อย่างไรว่าใครเป็นคนวาด และรูปไหนเป็นรูปไหน”
“ผมไม่รู้” เด็กน้อยตอบ
และเขาเริ่มต้นวาดดอกไม้สีชมพู สีส้ม
และสีน้ำเงิน…
เขาชอบโรงเรียนใหม่
แม้ว่ามันจะไม่มีประตูตรงเข้ามาจากข้างนอกก็ตาม !
โลฟครับ
บทความของ เฮเลน อี. บัคเลย์

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัวตน เม้นท์ตรงนี้ก็ได้จ้า