เล่นหมากรุกกับพ่อ

เมื่อวันก่อนเก็บข้าวของ เจอกระดานหมากรุกเก่าในห้อง พอดีพ่ออยู่บ้านและกำลังว่างซึ่งเป็นช่วงเวลาที่หายาก แอดมินจึงชวนพ่อโขกหมากรุก มันนานมากแล้วที่เราไม่ได้เล่นหมากรุกกัน ครั้งสุดท้ายน่าจะเป็นสิบกว่าปีมาแล้วเห็นจะได้ พ่อก็คงจะคิดถึงช่วงเวลาเก่า ๆ ก็เลยเล่นด้วย

การเล่นหมากรุกระหว่างพ่อกับแอดมิน ไม่เคยเป็นการเล่นแบบ “เล่น ๆ” มันเป็นเกมที่มีเดิมพันสูงเสมอ แม้จะไม่มีใครเสียอะไรจริง ๆ แต่เราสองคนก็ต่างรู้ดีถึงความหมายของการแพ้ชนะ จะว่าเป็นการชิงไหวชิงพริบระหว่างพ่อลูกก็ไม่ผิด ถ้าพ่อชนะเขาก็จะถือโอกาสสอนกลยุทธ์ใหม่ ๆ ให้ซึ่งแอดมินก็รู้ดีว่าที่จริงมันไม่ใช่กลยุทธ์ในการเดินหมากแต่เป็น กลยุทธ์ในการใช้ชีวิต ถ้าแอดมินชนะก็เป็นโอกาสที่จะบอกเขาว่า “แบบนั้นน่ะมันเก่าแล้ว” เมื่อแพ้ไม่ได้ ฝีมือเราสองคนจึงสูสีอย่างคนที่ “รู้เกมกัน”

แม้ใคร ๆ จะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าพ่อกับแอดมินถอดแบบกันออกมาทั้งหน้าตาและนิสัยราว กับคน ๆ เดียวกัน มีเพียงเราที่รู้ว่าความแตกต่างระหว่างเราอยู่ที่ตัวหมากรุกที่แหลกคามือและ กระดานที่พังไปไม่รู้กี่อัน และพวกเขาก็รู้เพียงว่า “พ่อลูกคู่นี้โขกหมากรุกกันรุนแรงเหลือเกิน”

 

เล่นกัน 3 กระดาน และแอดมินก็แพ้ทั้ง 3 กระดาน

“ไม่ได้เล่นนานแล้ว” ไม่ใช่คำแก้ตัวสำหรับเกมที่แพ้ เพราะพ่อเองก็ไม่ได้จับมานานพอ ๆ กัน พ่อลงความเห็นว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปไม่ใช่ฝีมือแต่เป็น “มุมมอง” ต่างหาก เขามองว่าแอดมินกังวลเกี่ยวกับอนาคตมากขึ้น เสียดายสิ่งที่มีอยู่มากขึ้น และยึดติดกับอดีตมากขึ้น ซึ่งนั่นเป็นภาวะของคนที่โตแล้ว…แต่ยังขาดความเป็นผู้ใหญ่(อย่างน้อยก็ใน ความคิดของเขา)

 

กระดานแรก

หมากของแอดมินกำลังได้เปรียบ แต่พ่อกำลังจะหงายเบี้ยตัวที่สองซึ่งนั่นหมายถึงแอดมินจะไม่สามารถไล่จนได้ ง่าย ๆ เกมรับของพ่อนั้นแข็งถ้าไม่ทำให้จบโดยเร็วเขาจะหลอกกินไปเรื่อย ๆ จนกลับมาเป็นฝ่ายรุก แอดมินจึงพยายามกำจัดเบี้ยพวกนั้นจนพลาดเสียโคนและม้าไปในคราวเดียว

พ่อหัวเราะหึ เพราะรู้ว่าลูกกำลังทำอะไรแล้วพูดเยาะเย้ยว่า “ลงทุนอย่างไร้เหตุผล…ทำไมถึงมั่นใจว่าจะมีโอกาสได้ไล่?”

 

กระดานที่สอง

แอดมินเอาม้าคู่ขึ้นไปกดคร่อมขุนเอาไว้ได้ เตรียมแผนเปิดเรือขึ้นไปรุกให้จนได้ในอีกไม่กี่ตา แต่ฝั่งพ่อก็กันได้ดีมากจนแอดมินยังไม่มีโอกาสสักที กระทั่งเขาตีฝ่าแนวป้องกันที่หละหลวมเข้ามาได้เพราะเกณฑ์กำลังขึ้นไปช่วยเกม รุก แต่แอดมินก็ไม่ยอมถอนม้าลงมาช่วยเพราะเสียดายตำแหน่งม้า

พ่อก็เยาะเย้ยอีก “ไม่ยอมถอนม้าลงมาทำประโยชน์ เพราะคิดว่ากดขุนเอาไว้แล้วมันจะแก่ตายไปเองหรือ?”

 

กระดานที่สาม

จากความที่ไม่อยากแพ้ติดกันสามกระดานซ้อน แอดมินจึงเริ่มด้วยการเปิดเกมรุกแบบที่พ่อไม่ถนัด และแลกเบี้ยออกเพื่อให้เขาขาดแนวปราการ ซึ่งเป็นวิธีที่ปกติเราจะไม่ค่อยทำเท่าไหร่เพราะไม่เป็นผลดีกับทั้งสองฝ่าย แต่แอดมินตั้งใจจะรุกให้เขาไม่มีโอกาสได้บุก และได้เรียนรู้ว่าพ่อไม่ถนัดเกมแบบนี้ เพราะเราเองก็ไม่เคยเปิดเกมแบบนี้ และนั่นหมายถึงเราต่างไม่ถนัดด้วยกันทั้งคู่ พ่อเล่นเกมรุกเร็วไม่เก่ง แต่ด้วยความที่เขาป้องกันและตอบโต้ได้เก่งกว่า ไม่นานนักแอดมินก็เสียทหารฝ่ายหน้าไปเกือบทั้งหมด และเริ่มแลกหมากเพื่อที่อย่างน้อยเขาก็จะไม่มีตัวไล่…

พ่อหัวเราะกับเกมที่สะเปะสะปะอย่างน่าสมเพชนั้น และปฏิเสธการแลกหมาก “รู้มั้ยลูกหมาเวลาตกน้ำมันก็ตะกายท่าเดียวกันทั้งนั้น แต่พวกมันไม่รู้ตัวและคิดว่าได้ทำสิ่งที่ฉลาดแล้ว”

เป็นหมากสามกระดานที่รู้สึกว่าเล่นได้โง่จริง ๆ และคงต้องยอมรับว่าบางครั้ง พ่อก็เป็นคนที่มีวิธีชี้จุดบกพร่องได้อย่างหลักแหลมและแทงใจดำมาก ๆ ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ…

แอดมิน
ติดตามแฟนเพจ

comments

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัวตน เม้นท์ตรงนี้ก็ได้จ้า