แองเจล่า ผู้ขยับโลก

เธอผู้ขยับโลก

แองเจล่า วัยสิบเอ็ดขวบ ถูกรุมเร้าด้วยโรคที่เกี่ยวกับระบบประสาท เธอเดินไม่ได้และการเคลื่อนไหวด้วยวิธีอื่นๆ ก็ทำได้จำกัด หมอไม่ได้ตั้งความหวังว่าอาการของเธอจะดีขึ้น แต่กลับคาดว่าเธอคงใช้ชีวิตที่เหลือในเก้าอี้รถเข็น
หมอบอกว่ามีไม่กี่รายที่สามารถหายเป็นปกติได้หลังจากติดเชื้อนี้แล้ว แต่เธอไม่กลัวแม้แต่น้อย ขณะที่ยังนอนรักษาตัวอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล เธอประกาศให้ทุกคนรู้ว่า เธอตัดสินใจแล้วว่าสักวันเธอจะต้องเดินได้
เธอถูกย้ายให้ไปพักฟื้นแถวๆ อ่าวซานฟรานซิสโก แพทย์ได้ใช้ทุกวิธีทางที่จะบำบัดร่างกายของเธอ นักกายภาพบำบัดชื่นชมจิตใจที่แข็งแกร่งของเธอ พวกเขาแนะนำให้เธอจินตนาการว่าเธอกำลังเห็นตัวเองเดินอยู่ ถึงแม้จะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น แต่มันก็ช่วยให้เธอมีความหวัง และถือเป็นการดีถ้าเธอจะได้นอนคิดถึงการเดินนานเป็นชั่วโมงๆ
แองเจล่าต้องเข้าทำกายภาพบำบัดหนักมาก ไม่ว่าจะด้วยการออกกำลังกายหรือบำบัดด้วยคลื่นน้ำ และเธอยังฝึกหนักแม้ในยามนอน เธอคอยแต่จะนึกภาพว่าเธอกำลังเดินอยู่ เธอเห็นภาพตัวเองกำลังก้าว ก้าว ก้าว!
วันหนึ่ง ขณะที่เธอรวบรวมกำลังที่เธอมีอยู่ทั้งหมดจินตนาการว่าขาของเธอกำลังขยับ ราวกับว่าเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นอย่างกะทันหัน เตียงขยับได้! มันเคลื่อนไปรอบๆ ห้อง! เธอร้องสุดเสียง “ดูสิ ฉันทำอะไร ดูสิ! ดูสิ! ฉันขยับมันได้! ฉันขยับมันได้!”
แน่นอน ในช่วงเวลานั้นทุกคนในโรงพยาบาลก็ส่งเสียงหวีดร้องและวิ่งหาที่หลบซ่อน ทุกคนต่างหวีดร้อง สิ่งต่างๆ ตกหล่น แก้วแตกกระจาย เนื่องจากแผ่นดินไหวที่ซานฟานซิสโก แต่อย่าไปบอกแองเจล่าล่ะ เธอมั่นใจว่าเธอเป็นคนทำมัน
และอีกสองสามปีต่อมา เธอกลับเข้าโรงเรียนด้วยขาทั้งสองข้างของเธอเอง ไม่ต้องใช้ไม้ค้ำ ไม่ต้องนั่งเก้าอี้รถเข็น เห็นไหม ใครก็ตามที่สามารถทำให้แผ่นดินไหวได้ ก็สามารถเอาชนะโรคใดๆ ก็ได้ทั้งหมด
โลฟ
ฮานอช แมคคาร์ที

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “แองเจล่า ผู้ขยับโลก”

  1. annmaku says:

    ใจเป็นนาย ร่างกายเป็นรอง

ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัวตน เม้นท์ตรงนี้ก็ได้จ้า