13ปรากฏการณ์ประหลาดประจำวันของฉัน

ถ้าคุณเปิดร้านหนังสือเช่าคุณจะเจออะไรบ้าง?


อยู่ดี ๆ ฉันก็เปิดร้านหนังสือเช่า มันก็โอเคนะ ได้อ่านหนังสือใหม่ตลอด แต่มันก็เป็นอาชีพที่น่าเบื่อมาก เป็นเจ้าของร้านหนังสือเช่าไม่ต้องทำอะไรมาก ไม่ต้องคิดอะไรเลยก็ได้ ที่จริงเก็บสมองเอาไว้ที่บ้านเลยก็ได้ ไม่จำเป็นต้องใช้ แค่คุณบวกลบเลขได้ถึงหลักร้อย คุณก็ทำอาชีพนี้ได้แล้ว ข้อเสียของอาชีพนี้คือ คุณจะได้พบคนทุกแบบ และจะพบเหตุการณ์ประหลาด ๆ ทุกวัน จนในที่สุดคุณจะชินกับเหตุการณ์ประมาณนี้ไปเอง…
1. ใบสมัครสมาชิกของที่ร้าน จะพิมพ์สองหน้า(บนกระดาษบาง ๆ แผ่นเดียว) หน้าแรกกรอกชื่อ ที่อยู่ และประวัติ หน้าหลังมีข้อตกลงและช่องให้เซ็นชื่อยอมรับข้อตกลง แต่น่าแปลกมากที่ 99.99% ของผู้สมัคร ไม่มีใครพลิกดูหน้าหลังเลย ทั้งที่มองข้างหน้ามันก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าข้างหลังมีตัวหนังสืออะไรอยู่ด้วยอีกเยอะแยะ จนบางครั้งก็อยากจะมอบโล่รางวัลพร้อมเกียรติบัตรให้กับคนที่เซ็นชื่อด้านหลังโดยไม่ต้องให้เตือน แล้วบอกกับเขาว่า “คุณช่างเป็นคนฉลาดและช่างสังเกตที่หายากยิ่งในสยามประเทศ”
2. ทุกคนเรียกร้องบัตรสมาชิก แต่ 99.99% ไม่เคยเอามาใช้เลย ไม่รู้จะเก็บเอาไว้บูชารึไง เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า บัตรสมาชิกนะไม่ใช่วัตถุมงคล
3. มากกว่า 50% ของคุณลูกค้า ไม่เข้าใจคำว่า “ค่าเช่าคิดเป็น 10% จากราคาปก” แต่ดันเข้าใจคำว่า จุ๊มุ๊, จิ๊มิ, งุงิ, ชิมิ ฯลฯ จนบางครั้งก็คิดเหมือนกันว่าอาจต้องเปลี่ยนเป็น “ค่าชุงิ คิดเป็น 10 เปอร์ซิ จากราคาปิ๊” คุณลูกค้าอาจจะเข้าใจได้ง่ายกว่า – -“
4. ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องที่บังเอิญเกิดขึ้นที่นี่ที่เดียวหรือเปล่า แต่ส่วนมากคนที่ดูแปลก ๆ ไม่น่าไว้วางใจมักจะเป็นลูกค้าชั้นดี ตรงเวลา สม่ำเสมอ แต่พวกคนที่ดูดี พูดจาดี ที่มักพูดว่า “แย่จังเลย คนที่โกงได้กระทั่งหนังสือเนี่ย” มักจะเป็นพวกที่ต้องโทรทวงตลอด
5. ทุกคนชอบคิดว่าค่าปรับแพงเกินไปที่จะจ่าย แต่ไม่เคยคิดว่าตัวเองเอาหนังสือไปดองไว้นานเกินกว่าทางร้านจะรับได้
6. ผู้ที่เอาหนังสือไปเกิดกำหนด จะมีข้ออ้างแค่สามแบบเท่านั้น ตามสถิติจะเป็นดังนี้…
ผู้ที่ค้างเกิน 7 วัน ————> ไม่ว่างเอามาคืน
ผู้ที่ค้างเกิน 15 วัน ————> ไม่สบาย
ผู้ที่ค้างเกิน 30 วัน ————> บังเอิญไปต่างจังหวัดพอดี๊พอดี แล้วเพิ่งจะกลับมา
แรก ๆ ก็เห็นใจในความจำเป็น ไม่กล้าปรับแพง หลัง ๆ เจอทุกวัน เริ่มคิดได้ ปรับแพง ๆ ไปเลย เผื่อว่าคราวหน้ามันอาจจะไม่สบายหนักจนตายไปเลย หรือเกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปต่างจังหวัด ชาตินี้คงเอามาคืนไม่ได้แล้ว เราจะได้ไม่ขาดทุน
7. ประตูเลื่อนที่ร้าน มีป้าย “ประตูเลื่อน” พร้อมลูกศรขนาดใหญ่มาก ติดอยู่ 4 ป้าย แต่คนก็ยังผลักอยู่ดี แถมส่งสายตาเข้ามามองหน้า เหมือนจะถามประมาณว่า “ล็อคทำไม?”
8. ป้ายห้ามต่าง ๆ ที่เขียนไว้ให้พวกลูกค้าซกมก ๆ อ่าน ส่วนมากลูกค้านิสัยดีจะเป็นผู้ได้อ่าน และได้รู้สึกผิดซะเอง(ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะว่าพวกคุณเลยนะ T T) ส่วนไอ้คนที่ซกมกมักไม่ได้อ่าน(ทำเป็นมองไม่เห็น) และยังคงทำตัวซกมกต่อไปชั่วกาลนาน
9. แปลกมาก ผู้ที่เอาหนังสือมาคืนช้ามาก จนทางร้านต้องบอกว่า “ไม่อนุญาตให้เช่าอีกแล้ว” มักจะถามว่า “แล้วถ้าสมัครใหม่จะเช่าได้มั้ยคะ?” ……. – -” ไม่เข้าใจว่าใช้เซ้นส์ส่วนไหนคิดเนี่ย ถ้าถามว่าหนูไปเกิดใหม่แล้วมาเช่าใหม่ได้มั้ย จะน่าข้องใจน้อยกว่า
10. หลายคนเจ้าปัญหา ชอบบ่นเรื่อง “หลายมาตรฐาน” เช่น “ทำไมคนนั้นเช่าได้เยอะ ทำไมคนนี้ไม่เสียค่าปรับ ทำไมคนนู้นไม่ต้องวางมัดจำ ฯลฯ แบบนี้มันไม่ยุติธรรมนี่นา” มันเป็นเรื่องแปลกจริง ๆ ที่คนพวกนี้เข้าใจคำว่าหลายมาตรฐาน แต่ไม่เข้าใจว่าตัวเองมีความรับผิดชอบต่ำกว่ามาตรฐาน
11. เป็นเรื่องแปลกอีกนั่นแหละที่คนส่วนมากไม่ยอมเสียเงิน แต่ยอมเสียเครดิต เมื่อดองหนังสือไปนาน ๆ หรือทำหนังสือชำรุดสูญหาย มีส่วนน้อยมากที่จะมาเคลียร์ ส่วนมากจะหายหัวไปเลย และเปลี่ยนเบอร์โทร ทั้งที่เงินค่าปรับที่เขาจะต้องเสียนั้นมันน้อยนิดมากเมื่อเทียบกับความเชื่อถือที่เขาต้องเสียไป
12. หลังเลิกเรียนมักมีเด็กวัยรุ่น(มัธยม) มาเช่าหนังสือ จึงได้รู้ว่าแฟชั่นสุดฮิตของพวกเด็กวัยรุ่นช่วงนี้ คือ “การโทรไปทะเลาะกับแฟน” พอเข้ามาในร้านปุ๊บ มันโทรทันที และจะโทรไปพูดกันดี ๆ ไม่ได้ ต้องโทรไปชวนทะเลาะ เสร็จแล้วจะมีดราม่า น้ำตาร่วง และมีเพื่อนร่วมขบวนการอีกสองสามคนคอยปลอบใจอยู่ข้าง ๆ ……วันต่อมาคิดว่ามันน่าจะเลิกกันแล้ว ไม่ ปรากฏว่ามันยังคบกันอยู่ และยังโทรไปทะเลาะกันได้อีก …..เพื่อ? – -“
13. มีช่วงนึงหนังสือหายเยอะมาก คือเช่าแล้วไม่คืน (ช่วงเปิดร้านแรก ๆ ยังไม่รอบจัด ถูกเด็กหลอกบ่อย) จึงมีการติดชื่อและสำเนาบัตรประจานขึ้นบอร์ด โดยหวังว่าคนอื่น ๆ จะได้ไม่กล้าทำ แต่ผลลัพธิ์ คือ…
“อุ๊ย ตะเองดูซิ มีชื่อตะเองขึ้นบอร์ดด้วย….”
“ว้ายยย…จริงด้วย แต่ก็มีชื่อตะเองเหมือนกันนะ อุ๊ย มีชื่อนังX ด้วย เดี๋ยวต้องไปบอกมันให้มาดู ฮุๆๆๆ”
เฮ้อ…………..มองโลกในแง่ดีกันจังเลยนะ…
—ขอบคุณร้านหนังสือเช่า ที่ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกอยากบวช—
แอดมิน
เซง ๆ ก็บ่นไปขำ ๆ

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “13ปรากฏการณ์ประหลาดประจำวันของฉัน”

  1. Roy Mustang says:

    เป็นไปได้นะเนี่ย คนพวกนี้ ฮ่าๆ
    พวกซีเมน

ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัวตน เม้นท์ตรงนี้ก็ได้จ้า