บทความแนะนำ

Indepencil Special Magazine (ฉบับปฐมฤกษ์) ออกมาแล้วจ้า!!!

ในที่สุด Indepencil Special Magazine ฉบับปฐมฤกษ์ก็ออกมาจนได้หลังจากที่เลื่อนไปหลายรอบจนต้องเขียนวันที่ใหม่ สำหรับฉบับนี้แอดมินตั้งใจทำเป็นพิเศษเลย นานไปหน่อย เพราะเป็น Magazine ฉบับแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย แต่ฉบับต่อไปคงไม่ช้าแล้ว

และก็เนื่องจากว่ามันเป็นฉบับแรก แอดมินจัดทำตามแบบที่ตัวเองคิดว่าน่าจะดี แต่ก็ไม่ทราบว่าจะถูกใจผู้อ่านมากแค่ไหน ใครที่อ่านแล้วช่วยกันเข้ามาคอมเม้นท์ ติ-ชม และแนะนำด้วยนะคะ เพื่อจะได้เอาไปปรับปรุงแก้ไขในฉบับหน้า

(ฝากคอมเม้นท์ได้ "ที่นี่" หรือส่งข้อความถึงแอดมินโดยตรงที่ indepencil@hotmail.com ค่ะ)

ใครสนใจก็ดาวน์โหลดไปอ่านกันได้ทันทีเลยจ้า...

"คลิกที่นี่ เพื่อดาวโหลด" (แล้วคลิกที่ปุ่ม Download Now สีเขียวได้เลยนะคะ)

ค้นหาบทความ

วันอังคารที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

Notes Left Behind

ชีวิตได้จากไปแล้ว...แต่หัวใจรักยังอยู่



วันนี้ผมจะเขียนเรื่องจดหมายรักครับ จดหมายรักที่มีไม่กี่ตัวอักษร แต่มากด้วยความมหัศจรรย์ มันเป็นจดหมายรักที่น่ารักจริง ๆ และคงไม่มีใครเขียนได้ซาบซึ้งถึงหัวใจได้มากเท่านี้อีกแล้วครับ...



หนูน้อยเอเลน่า(Elena Desserich) ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งในสมองด้วยวัยเพียง 5 ปีเท่านั้น และไม่มีวิธีใดสามารถรักษาเธอให้หายได้ นับจากวันนั้นหมอบอกว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้มากที่สุดเพียง 135 วัน แต่ด้วยความเข้มแข็ง เธอได้มีชีวิตต่อสู้กับโรคร้ายได้ถึง 255 วัน ก่อนจากไปอย่างสงบ


เอเลน่ามีน้องสาวหนึ่งคนซึ่งอายุน้อยกว่าเธอ 2 ปี ชื่อเกรซ เธอรักน้องสาวคนนี้มาก เอเลน่าเป็นเด็กฉลาด ร่าเริง และสุภาพ เป็นที่รักของทุกคนที่ได้พบเห็น เธอชอบอ่านหนังสือและวาดภาพ


ไม่ต้องพูดถึงว่าผู้เป็นพ่อแม่จะหัวใจสลายเพียงใด เมื่อรู้เต็มอกว่าไม่สามารถปกป้องลูกน้อยจากโรคร้ายที่กำลังจะมาเอาชีวิตเธอไปจากพวกเขา แต่สิ่งเดียวที่พวกเขาจะทำให้เธอได้คือ การไม่พูดถึงความตาย และพยายามไม่ทำให้เธอกังวลถึงโรคร้ายนั้น พร้อมกับพยายามทำให้เธอมีความสุขที่สุดในวาระสุดท้าย ให้เธอได้ไปในที่ที่อยากไปและได้ทำในสิ่งที่อยากทำจนนาทีสุดท้ายของเธอ



แล้วสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นหลังจากที่หนูน้อยจากไป...

พ่อและแม่ของเธอเริ่มพบกระดาษโน้ตที่เธอเขียนข้อความแสดงความรู้สึกสั้น ๆ ซุกซ่อนอยู่ทั่วบ้าน พวกเขาเริ่มเจอมันทีละใบสองใบ มันซ่อนอยู่ในทุก ๆ ที่ ไม่ว่าจะเป็นในหนังสือ ลิ้นชัก ตู้เสื้อผ้า กรอบรูป ที่วางจาน กล่องเสื้อผ้าที่ใช้ในหน้าหนาว และแม้กระทั่งกล่องใส่ของประดับคริสต์มาส ในกระดาษโน้ตนั้นเขียนถึงความรักที่เธอมีต่อพ่อ แม่ น้อง คนในครอบครัว รวมทั้งสุนัขในบ้านด้วย พวกเขาค้นพบกระดาษโน้ตนั้นเรื่อย ๆ นับเป็นร้อยใบ และยังคงพบอยู่เรื่อยไป


พวกเขายอมรับว่า ได้เก็บโน้ตฉบับหนึ่งเอาไว้ในกระเป๋าเพื่อติดตัวไปไหนมาไหนด้วยทุกครั้ง และไม่เคยเปิดมันออกอ่านเลย เพื่อว่าวันใดที่ไม่ได้ค้นเจอโน้ตของเอเลน่าอีกต่อไปแล้ว พวกเขาก็จะได้อุ่นใจว่ายังมีโน้ตฉบับสุดท้ายที่ยังไม่ได้เปิดอ่านอยู่อีกใบหนึ่ง

แม่ของเธอกล่าวว่า ทุกครั้งที่พบโน้ตของเธอแต่ละใบ มันเหมือนเป็นสัญญาณจากเธอว่า เธอสบายดี ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี และทุกครั้งที่พบโน้ตของเธอ ก็รู้สึกเหมือนได้กอดเธอทุกครั้งไป...


โน้ตของเอเลน่าเขียนด้วยข้อความสั้น ๆ ที่มีความหมายลึกซึ้งต่อจิตใจของคนในครอบครัวเป็นอย่างมาก เหมือนกับเธอได้เตรียมการเอาไว้ล่วงหน้าเป็นเวลานาน ที่จะบอกรักกับทุก ๆ คนในทุก ๆ วัน แม้ว่าเธอจะได้จากไปแล้ว

พ่อและแม่ของเธอกล่าวว่า มันโหดร้ายต่อจิตใจมากเวลาที่คิดว่าเธอนั้น "รู้ดี" ว่าเธอกำลังจะตาย แม้ทุกคนจะพยายามปิดบัง แต่เอเลน่าเป็นเด็กฉลาด เชื่อว่าเธอจะต้องรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร


และนี่คือตัวอย่างของจดหมายรักที่เธอทิ้งเอาไว้ เพื่อจะได้บอกรักคนในครอบครัวต่อไปอีกแสนนาน...

(ฉันรักเธอนะ พ่อ แม่ เกรซ ...เอเลน่า)


(รักเธอนะ พ่อ แม่ เกรซ)


(เกรซ พี่รักเธอ สู้ ๆ นะ)


(แม่ พ่อ และเกรซ ...ฉันรักเธอ)


(หนูรักแม่กับพ่อ)




โลฟจ่ะ
เรื่องของเธอคนนี้อ่านกี่ครั้งผมก็ยังน้ำตาซึมทุกครั้ง

1 ความคิดเห็น:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

บทความยอดนิยม(ประจำสัปดาห์)